مراحل فعالیت

مواد لازم: بشقاب‌های کاغذی (یا تکه‌های مقوا)، نی یا چوب بستنی، مداد شمعی، نخ کاموا، آینه.

امروز ما صحنه تئاتر خودمان را در خانه برپا می‌کنیم! ابتدا روی بشقاب‌های کاغذی چشم‌ها و دهان‌های بزرگی می‌کشیم تا حالت‌های "خوشحال"، "متعجب"، "غمگین" و "عصبانی" را ایجاد کنیم. بعد از درست کردن مو با کاموا و رنگ‌آمیزی ماسک‌ها، به هر کدام یک چوب می‌چسبانیم تا بتوانیم نگهشان داریم. حالا ماسک‌های ما آماده‌اند!

حالا پشت مبل پنهان می‌شویم و بازی "پشت صحنه" را انجام می‌دهیم. به نوبت یک ماسک را بالا می‌بریم و بدون اینکه صورتمان دیده شود، فقط با استفاده از صدایمان صدایی متناسب با آن ماسک درمی‌آوریم (مثلاً "اووو!" برای ماسک متعجب، "ها ها ها!" برای ماسک خوشحال). نفر دیگر سعی می‌کند حدس بزند که آن صدا متعلق به کدام احساس است. سپس جلوی آینه می‌ایستیم، ماسک را پایین می‌آوریم و همان حالت را با صورت خودمان تقلید می‌کنیم.

در نتیجه؛ این فعالیت باعث می‌شود کودک احساسات را بشناسد، مهارت‌های تقلید و نمایش خلاق را توسعه دهد. همچنین عضلات حرکتی ظریف را تقویت می‌کند و پیوند امن با والدین را حمایت می‌کند.